กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 115 ขึ้นหลังคาทวงแค้น
บนท่าเรือ ฝนตกหนักมาก ระหว่างฟ้าดินเหมือนมีม่านไข่มุกผืนกว้างใหญ่ไพศาลห้อยอยู่ มองอะไรไม่เห็นเลย
ตงจั้งเรียกหลู่ก้วนยิงให้เข้ามาใกล้ คนหลังเอาหน้าแนบชิดริมฝีปากตงจั้ง พวกชุดดำที่ยืนอยู่บนเรือนเพียงมองดูคนทั้งสองกระซิบกระซาบกันอย่างเงียบเฉย ไม่มีทีท่าสะทกสะท้านแม้แต่น้อย คนที่เป็นหัวหน้าถึงกับหัวเราะเยาะออกมาเป็นระยะ สายตาที่มองคนทั้งสองเหมือนมองไก่เป็ดวัวแกะที่รอเชือดอย่างไม่ยี่หระ