กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 94 เจ้าไปเถิด
ได้ยินดังนั้น เซียวเหล่งนึ่งก็เขินอายจนหน้าแดง ยืนนิ่งอยู่ในห้อง ครุ่นคิดลังเลอยู่นาน สุดท้ายเมื่อลองคิดด้วยนิสัยของตงจั้งแล้ว เขาคงทำเรื่องแบบนี้ได้จริง จึงยึดหลักสู้ไม่ไหวก็ถอย จำใจขึ้นเตียงนอนให้เรียบร้อย
ตัวนางเองก็เพราะเดินลมปราณผิดทาง จนถึงตอนนี้ยังหมุนเวียนลมปราณไม่ได้ตามปกติ อีกทั้งปกติฝึกวิชาอยู่บนเตียงหยกเย็นมานาน รากฐานในกายก็มีฤทธิ์เย็นอยู่แล้ว ตอนนี้ไม่มีลมปราณช่วยต้านทาน จึงรู้สึกได้จริงว่าทั้งกายเย็นเฉียบจนทรมานยิ่ง
ทำใจเงียบ ๆ อยู่ในใจอยู่นาน สุดท้ายก็ยอมดึงผ้าห่มของตงจั้งขึ้นมาคลุมร่าง พอห่มผ้าลง กลิ่นอายชายหนุ่มเข้มข้นก็ตลบเข้าหน้าทันที