กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 75 ยอมอ่อนข้อ
หลังจากแม่นมซุนจากไป ตงจั้งกับสองพี่น้องก็นั่งอยู่ในห้องหินอย่างเงียบ ๆ เฝ้ารอคอย
ต่างจากสองพี่น้องที่ยังไม่รู้ประสีประสา ในใจของตงจั้งค่อนข้างไม่แน่ใจ
ลองนับเวลาดู ไปเสียนานขนาดนี้ คาดว่าสถานการณ์คงไม่สู้ดีนัก
ขณะที่ตงจั้งกำลังคิดฟุ้งซ่าน หูก็ขยับวูบเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าแผ่วเบาดังมาจากนอกประตู เขาจึงรีบเก็บอารมณ์และยืนนิ่งรอ
ประตูหินถูกผลักเปิด แม่นมซุนเดินนำเข้ามาก่อน แม้ข้างหลังจะไม่มีคนที่สองตามมา แต่ตงจั้งก็สังเกตสีหน้าของแม่นมซุน
ก็รู้ว่าเรื่องน่าจะแทบแน่นอนแล้ว เหตุผลไม่มีอย่างอื่น เพราะเวลานี้แม่นมซุนเดินเข้ามาในห้องพร้อมรอยยิ้ม