กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 63 พบกันอีกครั้ง
เสียงคุ้นเคยดังขึ้น
ลู่เหยาน้อยที่กำลังใจลอยคัดอักษรอยู่ พลันใบหน้าฉายแววดีใจขึ้นมาทันที แม้แต่ลู่ชิงซึ่งนั่งคัดอักษรอย่างตั้งใจอยู่ฝั่งตรงข้ามก็ยังเงยหน้าขึ้นด้วยความอึ้ง
“พี่ชาย!”
“พี่”
เสียงคุ้นเคยนี้แน่นอนว่าเป็นตงจั้ง เพราะเป็นห่วงน้องสาวทั้งสองที่อยู่บ้านอย่างมาก จึงรีบเดินทางกลับมาก่อนกำหนด
ตอนที่ตงจั้งเดินเข้าประตูก็เผอิญได้ยินบทสนทนาของเด็กหญิงทั้งสองพอดี ส่วนเถียนเจินผู้คุ้มกันที่เฝ้าอยู่ในลานก็เห็นตงจั้งเช่นกัน เพียงแต่ตงจั้งส่งสัญญาณบอกให้เงียบไว้ เถียนเจินจึงไม่ได้เอ่ยปาก
ลู่ชิงยังดี แม้เวลาจะยังไม่นาน แต่นางก็เขียนตัวอักษรได้สวยงามอ่อนช้อย เห็นได้ชัดว่าต้องลงแรงฝึกฝนอย่างหนัก