กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 62 ตอบแทนคืน
เห็นอาวเอี้ยงฮงพลันนิ่งงัน ตงจั้งก็รู้ว่าอีกฝ่ายคงจมอยู่ในห้วงความทรงจำบางอย่าง
เขาจึงไม่เอ่ยเสียงอีก ได้แต่มองดาวเต็มฟ้าอย่างเงียบ ๆ พลางจิบสุราเป็นครั้งคราว
เพียงครู่เดียวอาวเอี้ยงฮงก็หลุดจากภวังค์ จ้องมองตงจั้งที่นอนอยู่บนพื้นหญ้าด้วยแววตาสับสนอยู่นานโดยไม่พูดอะไร
ตงจั้งรู้ว่าอาวเอี้ยงฮงกำลังมองตนอยู่ แต่เรื่องเช่นนี้บังคับกันไม่ได้ ในโลกนี้มีคนมากมาย บางคนชอบตกปลา บางคนชอบทำกับข้าว บางคนก็ชอบเป็นช่างไม้ตีเหล็ก
รสนิยมและความฝันของแต่ละคนย่อมไม่เหมือนกัน ส่วนตงจั้งนั้นชอบท่องเที่ยวพอดี ยากนักที่ได้มาเกิดในชาตินี้ หลายสิ่งเคยเห็นแต่ในตำราของยุคหลังเท่านั้น หากไม่ได้เที่ยวทั่วแดนดินบ้านเมืองด้วยตัวเอง ต่อให้ตายไปตงจั้งก็คงเสียใจจนหลับตาไม่ลง