เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 ถูกโจมตี
เวลาผ่านไปอย่างสงบห้าวัน ตงจั้งและลุงรองตามกองคาราวานออกจากเขตหางโจวโดยไม่มีเหตุผิดปกติใด ๆ พูดได้ว่าวันเหล่านี้ทำให้ตงจั้งได้เปิดหูเปิดตาอย่างแท้จริง ได้สัมผัสขนบธรรมเนียมและวิถีชีวิตของคนโบราณ ทั้งพ่อค้าเร่ นักเดินทางเดี่ยว นักพรตเต๋าร่อนเร่ ผู้คนหลากหลายประเภทพบเห็นครบถ้วน ที่น่าเสียดายเล็กน้อยคือไม่ได้เห็นฉากต่อสู้ที่ตงจั้งตั้งตารอมากที่สุด
ทางด้านตงจั้งกับลุงรองได้ชมทิวทัศน์ตลอดทางอย่างเพลิดเพลิน คนที่ติดตามท้ายกองคาราวานกลับไม่ได้สุขสบายเช่นนั้น ต่างไม่เหลือภาพภูมิฐานเหมือนวันแรกที่พบ ทุกคนผมเผ้ายุ่งเหยิง ใบหน้ามอมแมม ตาโบ๋ลึก เปื้อนฝุ่นตลอดทาง เสื้อผ้าไม่ถึงกับขาดวิ่น แต่ก็ไม่มีตรงไหนที่ไม่สกปรก สีหน้าล้วนมีสภาพอดนอนและอ่อนล้าเกินควร
ไม่รู้ว่าเป็นความรู้สึกที่คิดไปเองหรือไม่ ตงจั้งรู้สึกว่าทุกคนในกองคาราวานมีสีหน้าเร่งรีบจาง ๆ ไม่ใช่การเร่งเพื่อส่งงานให้ทันตามกำหนด แต่เป็นความเร่งรีบแบบที่แอบเร่งเดินทางเพื่อหลบเลี่ยงบางสิ่ง