เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 วางแผน
จัดการเรื่องราวกับพรานล่าเนื้อในตำบลเรียบร้อย ตงจั้งก็หิ้วของป่ากลับมาที่ครัวหลังโรงสุราหรูอี้ คนถือตะหลิวที่นี่เป็นชายวัยกลางคนกำยำล่ำสัน ทุกคนติดปากเรียกเขาว่าลุงรอง ลุงรองเป็นคนยิ้มแย้มกับใครต่อใครแต่พูดน้อย ตอนนี้กำลังเก็บกวาดเตรียมผักอยู่ในครัว
“ลุงรอง ยุ่งอยู่หรือขอรับ ข้าน้อยมีเรื่องมารบกวนท่านหน่อย”
ตงจั้งหิ้วของป่าเข้ามา เห็นลุงรองกำลังง่วนอยู่ก็เอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม
“เวลานี้เจ้าเป็นคนโปรดของเถ้าแก่ จะมารบกวนอะไรกันเล่า เอาเป็นว่าถ้าลุงรองช่วยได้ เจ้าเอ่ยปากมาเถิด อย่ามาทำพิธีรีตองให้มันเกะกะ”
มือลุงรองไม่ได้หยุดงาน เพียงเงยหน้ามองตงจั้งแวบหนึ่งแล้วกล่าว
“ข้าน้อยรู้อยู่ว่าในโรงสุราหรูอี้ ลุงรองเป็นคนใจกว้างพูดจาตรงไปตรงมาที่สุด”
“มีเรื่องอะไรก็รีบพูดมาเสีย ไอ้หนูเจ้าไปเรียนการประจบสอพลอมาจากไหนตั้งแต่เมื่อไร”
ไม่สนใจคำด่ากึ่งขำของลุงรอง ตงจั้งเพียงย่องเข้าใกล้ลุงรองที่กำลังง่วนอยู่ แล้วชูของป่าในมือขึ้นยั่วเย้า พลางกล่าวว่า
“เรื่องที่ข้าน้อยขอให้ท่านช่วยก็คือของป่าพวกนี้แหละ”