ตอนที่ 166 ซาบซึ้งใจ

ตอนที่ 166 ซาบซึ้งใจ

“อยากกินเหรอ”

เนี่ยโยวหรานพยักหน้าหงึก ๆ อย่างแรง ส่วนหยางจ้งก็ยิ้มเจื่อนอย่างเกรงใจ

เฉิงอี…………หน้าตาคืออะไร ไม่สำคัญหรอก ขอแค่มีกินก็พอ…………

ซ่งหลินก้มหน้ากินบิสกิตอัดแท่งไปคำหนึ่ง เขารู้สึกว่ารสชาติก็พอได้ สมัยเดินทัพในกองทัพกระทั่งแมลงยังเคยกิน ตอนนี้มีบิสกิตอัดแท่งก็นับว่าดีมากแล้ว ถึงจะคิดอย่างนั้น แต่สายตายังคงจ้องหม้อไฟกึ่งสำเร็จรูปในมือโจวอี้พลางกลืนน้ำลายลงคอไปโดยไม่รู้ตัว

พอเห็นท่าทางของพวกเขาทั้งสี่คน

ก็ชวนขำอยู่ไม่น้อยจริง ๆ

เสียงหัวเราะทุ้มต่ำเล็ดลอดออกมาจากลำคอของโจวอี้ เธอยกยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย

“รออยู่นี่” พอพูดสองคำนี้จบ เธอก็ลุกขึ้นเดินตรงออกไปนอกถ้ำ