ตอนที่ 165 ชีวิตประจำวันในป่าฝน

ตอนที่ 165 ชีวิตประจำวันในป่าฝน

ในถ้ำ

โจวอี้นั่งลงหน้ากองฟืนแล้วจุดไฟอย่างคล่องแคล่ว ถ้ำที่เมื่อกี้ยังเย็นชื้นและมืดสลัวพลันอุ่นขึ้นมาทันที

อีกสี่คนต่างก็มีบาดแผลตามตัวมากบ้างน้อยบ้าง พากันนั่งทำแผลอยู่อีกด้าน

ซ่งหลินหยิบยาชาออกมาจากเป้ ก้มมองที่ไหล่ของตัวเอง แล้วเหลือบมองโจวอี้ที่นั่งหลุบตาอยู่ข้างกองไฟ

ทำท่าเหมือนจะพูดแต่ก็หยุดไว้

ทั้งที่หนึ่งชั่วโมงก่อนเลือดยังไหลไม่หยุด แต่พอกินลูกอมที่โจวอี้ให้ แผลที่ถูกงูยักษ์ฟาดก็หยุดไหลภายในเวลาแค่ห้านาที

ลูกอมนี่มันอะไรกัน?

เทียบกับซ่งหลินแล้ว เฉิงอีกับหยางจ้งบาดเจ็บไม่หนักเท่า ทั้งสองคนช่วยกันทายานิดหน่อย ก่อนจะพิงผนังถ้ำพักผ่อน