กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 172 หวนคืนสู่ขุนเขา เหล่าอสูรนับแสนมารอรับเสด็จ
“นั่วเป่าจะกลับเขาขอรับ”
นั่วเป่าอุ้มถุงภูผาน้อย ยืนอยู่ภายในตำหนักบำรุงพระทัย ใบหน้าเล็ก ๆ เกร็งตึงแน่น
ฮ่องเต้เพิ่งฟื้นคืนพระสติ ผลกระทบจากกบฏวังหลวงยังไม่สงบระงับ เหล่าขุนนางทั่วทั้งราชสำนักต่างเฝ้ารอการสำเร็จโทษ ทว่าเมื่อนางกล่าวจบประโยคหนึ่ง ภายในโถงกลับไม่มีผู้ใดกล้าคัดค้าน
กั๋วกงพิทักษ์แผ่นดินก้าวออกมาเป็นคนแรก “กระหม่อมจะคุ้มกันไปขอรับ”
เจียงชิงซานรีบกล่าวตามทันที “ข้าก็ไปด้วย”
เสิ่นหลานจือกุมมือบุตรสาวไว้ “แม่จะไปเป็นเพื่อนเจ้า”
“เปิ่นหวังจะไป” จิ้งอ๋องมองไปยังลู่เฉินโจว “เจ้าอยู่นี่”
ลู่เฉินโจวสั่นหน้าทันควัน “เสด็จพ่อ ดวงตาค่ายกลในภูเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับพิษเย็นในร่างกายของเสด็จพ่อ เสด็จพ่อต้องไปขอรับ”
“เหลวไหล”