กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 167 พระสนมเอกและองค์ชายสองเผยตัว
“ซูซื่อ!”
เสิ่นหลานจือยืนอยู่ตรงเชิงเขา ยามได้ยินเสียงนั้น สีหน้าพลันเปลี่ยนไปในบัดดล
นางมิได้ตามมาด้วยอย่างเห็นได้ชัด
ทว่าเสียงนั้น กลับเหมือนกับในความทรงจำมิผิดเพี้ยน
ในตอนนั้นก่อนที่นางจะถูกคนพุ่งผลักตกจากรถม้าลงสู่หน้าผา ซูซื่อก็พูดแนบหูของนางเช่นนี้
“ท่านแม่ของเจ้าตายแล้ว เจ้ากลับไปก็ไม่มีใครต้องการเจ้า”
“ชาตินี้ของเจ้า ทำได้เพียงเน่าเปื่อยอยู่ในโคลนตมเท่านั้น”
นิ้วมือของเสิ่นหลานจือกำแน่นเข้าทีละน้อย
“เจ้าออกมา”