เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 158 ก้อนนมน้อยถูกต่อว่ากลางราชสำนัก
“คนที่ทรยศต่อราชสำนักทุ่งหญ้าก็คือพวกเจ้า!”
เฮ่อเหลียนเลี่ยถือดาบยืนอยู่หน้าแท่นบูชา ป้องบังนั่วเป่าเอาไว้ด้านหลัง
ทหารม้าทมิฬฝั่งตรงข้ามค่อย ๆ แยกออก ชายวัยกลางคนสวมห่มหนังหมาป่าคนหนึ่งควบม้าย่างก้าวออกมา
เขาผู้นี้ก็คือองค์ชายใหญ่แห่งเป่ยตี๋ เฮ่อเหลียนชวน
“เหล่าซาน เสด็จพ่อให้เจ้าพาตัวเจ้าภูผาน้อยแห่งต้าเยว่กลับไป แต่เจ้ากลับพานางมาทลายค่ายกลที่แท่นบูชา” เฮ่อเหลียนชวนแค่นหัวเราะ “เจ้าประสงค์สิ่งใด รู้ตัวหรือไม่”
“ข้ากำลังช่วยชีวิตราษฎรของพวกเรา”
“ราษฎรจะล้มตายมากน้อยเพียงใด เกี่ยวอันใดกับเจ้าเล่า” เฮ่อเหลียนชวนยกมือชี้ไปยังนั่วเป่า “ขอเพียงโลหิตของนางสามารถปลุกทุ่งหญ้าให้ตื่นขึ้นได้ ต่อให้ต้องตายสักกี่พันคนแล้วจะเป็นไรไป”
เสิ่นหลานจือโมโหจนเรือนร่างสั่นสะท้าน “พวกเจ้าชาวเป่ยตี๋ไร้เหตุผลเช่นนี้ทุกคนเลยหรือ”
เฮ่อเหลียนชวนหรี่มองนาง “สตรีจงหุบปาก”