กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 149 ก้อนนมน้อยไปด่านชายแดน
“ยุ้งฉาง!”
นั่วเป่าร้องขึ้นคำหนึ่ง เจียงชิงซานก็พุ่งออกไปเป็นคนแรก
เจียงสือโถวแบกท่อนไม้ขึ้นไหล่ “ข้าก็ไปด้วย!”
โจวว่านเหนียนรีบกวักมือเรียกชาวบ้าน “ล้อมยุ้งฉางไว้ อย่าให้ผู้ใดเข้าใกล้!”
สายฝนยังคงไม่หยุด ถนนในหมู่บ้านเจิ่งนองไปด้วยโคลนตม
ยามที่ทุกคนเร่งมาร่วมกับยุ้งฉาง ที่ประตูได้ล้มลงไปสองคนแล้ว
คนหนึ่งคือชาวบ้านที่รับหน้าที่เฝ้าประตู ส่วนอีกคนคือผู้ลี้ภัยที่ตระกูลเจียงเพิ่งรับไว้
เจียงชิงซานย่อตัวลงคลำชีพจรของคนเฝ้าประตู “สลบไปแล้ว ยังไม่ตาย”
เจียงเสี่ยวหม่านมองไปยังประตูใหญ่ของยุ้งฉาง “กุญแจไม่พัง”