กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 101 ท่านอ๋องท่านลุงบอกว่านั่วเป่าคือดาวนำโชคน้อยคลี่คลายวิกฤต
“ปิดเมืองหรือ”
กั๋วกงพิทักษ์แผ่นดินสีหน้าเคร่งเครียดลง หันหลังกลับทันที “ทุกคน ขึ้นรถ! ห้ามใช้เส้นทางราชการ!”
คบเพลิงส่องสว่างเชื่อมต่อกันเป็นมังกรยาวอยู่ไกล ๆ เสียงม้าควบใกล้เข้ามาทุกที
ลู่เฉินโจวพยุงจิ้งอ๋อง เสียงตึงเครียด “เสด็จพ่อ ท่านอดทนไว้ขอรับ”
จิ้งอ๋องไอจนหน้าอกสั่นสะท้าน ฝ่ามือเต็มไปด้วยโลหิตสีดำ ทว่ากลับกุมข้อมือของลู่เฉินโจวไว้แน่น “อย่าได้สนใจข้า... ปกป้องนั่วเป่าก่อน”
นั่วเป่าได้ยินดังนั้น ใบหน้าน้อย ๆ ก็ย่นยู่ทันที
“ท่านอ๋องท่านลุงก็ต้องปกป้องไว้เจ้าค่ะ!”
นางยื่นหัวน้อย ๆ ออกมาจากอ้อมอกของเจียงชิงซาน มือเล็ก ๆ คลำ ๆ ในถุงภูผาน้อย ค้นเอาน้ำค้างวิญญาณหยดเล็กเปล่งประกายสีเขียวใสออกมาหยดหนึ่ง
ฉินปู้กุยตาโตเท่าไข่ห่าน “ไอ้เดี่ยว ๆ! เจ้าก้อนนมน้อยล้างผลาญ! สิ่งนี้จะใช้ซี้ซั้วไม่ได้นะ!”