กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 88 ตาหนึ่งดาบฟันขุนนางโลภ ในที่สุดท่านแม่ก็มีคนคุ้มหัว
“มิอาจให้เสิ่นหลานจือมีชีวิตไปพบเขาได้”
ภายในลานบ้านเงียบสงบลงชั่วครู่
มือของเสิ่นหลานจือที่โอบกอดนั่วเป่าไว้พลันหดเกร็งแน่น
นั่วเป่ายื่นมือไปลูบหน้านางทันที “ท่านแม่ไม่ต้องกลัว นั่วเป่าอยู่ ท่านพ่ออยู่ เจ้าเสือก็อยู่เจ้าค่ะ”
พยัคฆ์ทมิฬส่งเสียงคำรามต่ำอย่างให้ความร่วมมือยิ่ง
ชายชุดดำที่ถูกมัดไว้ตกใจจนกลอกตาเหลือก
เจียงชิงซานเหยียบลงบนอกของมันเท้าหนึ่ง กดเสียงต่ำยิ่งนัก “กั๋วกงพิทักษ์แผ่นดินถึงที่ใดแล้ว”
ชายชุดดำปากเบี้ยว เอ่ยออกมาไม่ชัดเจน
ฉินปู้กุยรำคาญใจ “หลีกไป เฒ่าชราผู้นี้จะดัดให้มันเอง”