เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 87 ทั่วทั้งหมู่บ้านตีฆ้องช่วยนั่วเป่า ใครกล้ารังแกเรือนที่สาม
“แม่นางเสิ่นถูกล้อมไว้แล้ว!”
คำพูดนี้อุปมาประหนึ่งเปลวไฟอันร้อนแรง ที่เข้าแผดเผาจนสมองของเจียงชิงซานแทบจะระเบิดออก
เขาคว้าคอเสื้อของผู้แจ้งข่าวไว้แน่น แล้วเค้นเสียง “พูดให้ชัดเจน!”
คนแจ้งข่าวผู้นั้นเป็นลูกจ้างในคาราวานของหลิ่วหมิงเยวี่ย ทั่วทั้งใบหน้าเกรอะกรังไปด้วยฝุ่นควัน หอบหายใจหนักเสียจนลำคอแหบแห้ง
“ทหารประจำเมือง... อีกทั้งยังมีพวกคนชุดดำ พอก้าวเท้าเข้าหมู่บ้านก็ประกาศว่าเรือนที่สามซุกซ่อนกบฏ จะขอค้นเรือนให้ได้ขอรับ!”
“แม่นางเสิ่นไม่ยินยอมให้พวกเขาเข้าไปในห้องของนั่วเป่า พวกมันจึงจุดไฟบีบบังคับคนขอรับ!”
“ผู้ใหญ่บ้านลั่นฆ้องร้องเรียก ชาวบ้านทุกคนตื่นตกใจมุ่งหน้าไปที่นั่น แต่ฝ่ายนั้นมีธนูและหน้าไม้ ชาวบ้านจึงมิอาจต้านทานไว้ได้เลยขอรับ!”
ดวงตาของเจียงชิงซานฉายแววสีแดงฉานน่าหวาดเกรงยิ่งนัก
เจียงสือโถวชกหมัดลงบนเสาหินเต็มแรง “ข้าจะกลับไป! ใครกล้าจุดไฟเผาพี่สะใภ้สามของข้า ข้าจะทุบมันให้แหลกคามือ!”