กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 84 ใต้ดินมีแต่หินทมิฬ เจ้าภูผาน้อยช่วยคนงานเหมือง
“นั่วเป่า!”
เสียงตะโกนของเจียงชิงซานดังมาจากบนศีรษะ ร้อนใจจนเสียงแทบเปลี่ยนโทน
นั่วเป่าหมอบอยู่บนกองหินทมิฬ ก้นน้อยๆ เจ็บเสียจนน้ำตาคลอเบ้า
“ท่านพ่อ นั่วเป่าไม่แตก!”
ด้านบนเงียบกริบไปชั่วครู่
เจียงสือโถวตะโกนด้วยน้ำเสียงติดสะอื้น “ไม่แตกก็ดีแล้ว! นั่วเป่าเจ้าอย่าขยับ ข้าจะลงไป!”
ฉินปู้กุยเดือดดาลเป็นพัลวัน “เจ้าร่างใหญ่งี่เง่าอย่าได้กระโดดสุ่มสี่สุ่มห้า! ถล่มลงมาอีกรอบทุกคนได้โดนฝังอยู่ข้างในแน่!”
น้ำเสียงของลู่เฉินโจวกดไว้สงบนิ่งยิ่ง แต่หากตั้งใจฟัง ก็กำลังสั่นสะท้านเช่นกัน
“นั่วเป่า รอบตัวเจ้ามีสิ่งใด?”