กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 61 ก้อนนมน้อยมองผ่านกลอุบายพ่อค้าธัญพืช
“ไปคลังตะวันตกไม่ได้นะ!”
เถ้าแก่เฉียนพอได้ยินว่าหัวหน้ามือปราบหูจะตรวจคลัง ทั้งร่างก็เหมือนหนูถูกเหยียบหาง ล้มลงไปนอนร้องโวยวายกับพื้นทันที “เจ้าหน้าที่ทางการรังแกราษฎรบริสุทธิ์แล้ว! หมู่บ้านชิงสือสมคบคิดกับหลิ่วหมิงเยวี่ยแย่งชิงคลังส่วนตัวบ้านข้าแล้ว!”
จ้าวต้าหนิวถ่มน้ำลายลงพื้นทันที “เมื่อครู่เจ้าไม่ได้อวดดีนักหรือ บอกว่าหากไม่ขายของป่าจากภูเขาให้เจ้า พวกเราก็ซื้อเสบียงไม่ได้แม้แต่เมล็ดเดียว?”
เถ้าแก่เฉียนหน้าหนาปานก้นหม้อ “ข้าพูดเมื่อใดกัน พวกเจ้าคนบ้านนอกหูตึงเองต่างหาก!”
เจียงสือโถวเกาหัว “ข้าได้ยินนะ”
เถ้าแก่เฉียนถลึงตาใส่เขา “เจ้าได้ยินแล้วนับเป็นอะไรได้?”
เจียงสือโถวเอ่ยอย่างซื่อ ๆ “ข้าหูใหญ่”
จ้าวต้าหนิวเกือบหลุดหัวเราะออกมา “ถูกต้อง เขาหูใหญ่ ย่อมฟังได้ไกล”
เถ้าแก่เฉียนโกรธจนใบหน้ากลายเป็นสีม่วง