ตอนที่ 60 ยืมน้ำย่อมได้แย่งน้ำไม่ได้ นั่วเป่าจะกักตุนเสบียงแล้ว

ตอนที่ 60 ยืมน้ำย่อมได้แย่งน้ำไม่ได้ นั่วเป่าจะกักตุนเสบียงแล้ว

“ราคาเสบียงพุ่งขึ้นสามเท่า?”

โจวว่านเหนียนขาอ่อนแรง แทบจะล้มลงไปนั่งกับพื้น

จ้าวต้าหนิวเสียงเปลี่ยนโทนไปทันที “สามเท่า? เช่นนั้นข้าวสารหนึ่งโต่วมิใช่ว่าจะกวาดเอาเงินแม้แต่กางเกงในของคนไปจนหมดหรอกหรือ?”

เจียงสือโถวเอ่ยอย่างซื่อ ๆ “ข้าไม่มีกางเกงในให้ขาย”

ฉินปู้กุยถลึงตาใส่เขา “นี่ใช่ประเด็นสำคัญหรือ?”

หลิ่วหมิงเยวี่ยเดินทางมาอย่างเหน็ดเหนื่อย แม้แต่น้ำสักหยดก็ยังไม่ได้ดื่ม เอ่ยขึ้นโดยตรงว่า “มิใช่แค่ข้าวสาร ธัญพืชหยาบ ถั่ว รำข้าวล้วนขึ้นราคาหมดแล้ว หน้าประตูร้านขายเสบียงในตัวอำเภอต่อแถวยาวเหยียด หากไปช้ากว่านี้ก้าวเดียวก็ซื้อไม่ได้แล้ว”

ชาวบ้านพลันแตกตื่นตกใจ

“เหตุใดถึงขึ้นราคาเร็วเพียงนี้?”

“เสบียงบ้านพวกเรายังพอ กินได้อีกหนึ่งเดือน แต่หากภัยแล้งมาเยือนจริง ๆ จะทำอย่างไรเล่า?”