เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 58 ลมบนเขาบอกว่าภัยแล้งกำลังจะมา ก้อนนมน้อยพาคนทั้งหมู่บ้านขุดร่องน้ำ
น้ำในบ่อน้ำเก่าของหมู่บ้าน ลดลงไปครึ่งฉื่อภายในคืนเดียว
รุ่งเช้าวันต่อมา หญิงชาวบ้านที่มาตักน้ำเพิ่งจะหย่อนถังลงไป ก็กรีดร้องขึ้นมา “น้ำล่ะ ทำไมถึงเหลืออยู่แค่นี้”
โจวว่านเหนียนคลุมเสื้อนวมรีบเร่งมาถึง สีหน้ามืดมนยิ่งกว่าก้นบ่อ “เมื่อวานยังเต็มอยู่เลย เหตุใดถึงลดลงเร็วเพียงนี้”
มีคนตื่นตกใจ “หรือว่าหลิวเฮยจื่อแอบวางยาพิษ”
“หรือว่าถุงน้อยของนั่วเป่าเป็นตัวนำพามา”
คำนี้เพิ่งหลุดจากปาก จ้าวต้าหนิวก็เอาคานหาบฟาดลงบนขอบบ่อ “เจ้าผายลมอะไร เมื่อวานใครช่วยบ้านโจวอาผอเอาไว้ หากไม่มีนั่วเป่า ตอนบ้านเจ้าไฟไหม้ใครเป็นคนบอกเจ้า”
คนผู้นั้นหดคอลง “ข้า ข้าก็แค่หวาดกลัวนี่นา”
นั่วเป่าถูกเสิ่นหลานจืออุ้มมา ใบหน้าน้อย ๆ นอนหลับจนเป็นสีชมพู แต่ดวงตากลับแจ่มใสยิ่งนัก