เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 57 ป้ายทหารเก่าหนึ่งใบ แลกกับหนังสือตอบกลับจากด่านชายแดน
“บ้านของโจวอาผอไฟไหม้แล้ว!”
เสียงตะโกนนี้ดังปานอสนีบาตผ่า ชาวบ้านต่างทิ้งท่อนไม้ในมือแล้ววิ่งไปยังท้ายหมู่บ้านทันที
โจวอาผอเรือนร่างสั่นคลอน แทบล้มพับลงไป “เรือนของข้า! เรือนหลังเก่าของข้า!”
นั่วเป่าร้อนใจจนใบหน้าน้อย ๆ ซีดขาว ถุงภูผาน้อยไว้ในอ้อมอกแล้วพุ่งตัวไปข้างหน้า “ยายอย่ากลัวไปเลยเจ้าค่ะ! นั่วเป่าจะไปช่วยเรือนของยายเอง!”
เสิ่นหลานจือรีบคว้าตัวนางไว้ “เจ้าขาสั้นจะวิ่งไปไหนได้? แม่ข้าจะอุ้มเจ้าเอง!”
เจียงชิงซานถือถังน้ำเดินไปทันที “ต้าหนิว สือโถว ไปเรียกคนมาขนน้ำ!”
จ้าวต้าหนิวตะโกนสุดเสียง “ช่วยกันดับไฟเร็ว! มาช่วยกันดับไฟ!”
เจียงสือโถวแบกถังน้ำสองใบ วิ่งไวปานลมกรด “ข้าไปเอง!”
ลู่เฉินโจวหิ้วคอเสื้อเจ้าหน้าที่ปลอมที่ถูกมัดอยู่คนหนึ่ง เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา “คนของพวกเจ้าเป็นคนจุดไฟหรือ?”