กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 51 หญิงชราถูกพิษจริง นั่วเป่าดมกลิ่นไขคดีได้ทันที
“ผู้ใดเอาให้นางกิน”
สิ้นเสียงคำถามนี้ของฉินปู้กุย ทั่วทั้งลานเรือนพลันเงียบสงัดลงในพริบตา
ใบหน้าของหวังชุ่ยเหลียนขาวซีดราวกับแป้งหมี่ ริมฝีปากสั่นระริก “หมะ...หมอเทวะฉิน ท่านมองข้าทำไมกัน ท่านแม่กินซาลาเปาไส้เนื้อของนางเอง จะเกี่ยวอันใดกับข้าเล่า”
เจียงเหล่าไท่นอนอยู่ข้างโลงศพ ริมฝีปากเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำ เปลือกตาพลิกหงายขึ้น ในลำคอยังส่งเสียงดัง “ฮ่อก...ฮ่อก” ออกมา
นั่วเป่าตกใจจนใบหน้าเล็ก ๆ ซีดเผือด กอดตะกร้าไม้ไผ่ใบเล็กไว้แน่น “ท่านปู่ฉิน ท่านย่าจะตายหรือไม่เจ้าคะ”
ฉินปู้กุยขมวดคิ้ว “ยังไม่ตาย แต่หากช้ากว่านี้อีกเพียงครู่เดียวก็ยากจะบอกได้”
เจียงต้าเหอถูกเจ้าหน้าที่ทางการกดตัวไว้ จึงรีบแผดเสียงร้องโหยหวนขึ้นมาทันที “ช่วยท่านแม่ของข้าด้วย ช่วยท่านแม่ของข้าก่อน หมอเทวะฉิน ท่านรีบช่วยคนเร็วเข้า”
เจียงสือโถวโกรธจนก่นด่า “เมื่อครู่ตอนที่เจ้าซ่อนเกลือเถื่อน ไฉนจึงไม่นึกถึงท่านแม่ของเจ้าบ้างเล่า”
เจียงต้าเหอเชิดคอแข็ง “นั่นมันคนละเรื่องกัน”