กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 50 บ้านนั่วเป่าสร้างเรือนใหม่ พวกชั่วหามโลงศพมาคอยก่อเรื่อง
ข่าวเรื่องจดหมายลับถูกชิงเพิ่งแพร่ออกไป นายอำเภอก็แทบจะทรุดนั่งลงกับพื้นทันที
“จบสิ้นแล้ว จบสิ้นแล้ว ยามนี้นายอำเภอเช่นข้าคงต้องจบสิ้นจริง ๆ แล้ว!”
ฉินปู้กุยปักใจรังเกียจขณะกวาดสายตามองเขา “เจ้าอย่าเพิ่งจบสิ้น ตอนนี้เจียงชิงซานยังไม่จบสิ้นเสียหน่อย”
นายอำเภอปาดเหงื่อ “หมอเทวะฉิน นี่คือเงินเสบียงชายแดนเชียวนะขอรับ! พอจดหมายลับหายไป ทางเมืองประจำแคว้นหากลงมือก่อน หมวกหมวกขุนนางบนศีรษะของข้าคงรักษาไว้ไม่ได้แน่”
นั่วเป่าตระกองกอดตะกร้าไม้ไผ่ใบเล็ก เอ่ยถามเสียงใส "หมวกขุนนางคือสิ่งใดหรือเจ้าคะ? กินได้หรือไม่?"
จ้าวต้าหนิวขยับเข้ามาใกล้ “คงกินไม่ได้หรอก ดำมืดตึดตื๋อเพียงนั้น”
นายอำเภอ “...”
ยามนี้เวลาใดแล้ว ยังจะมาเฝ้าคำนึงถึงเรื่องกินอีก
สีหน้าของลู่เฉินโจวย็นชาอย่างยิ่ง “จดหมายถูกส่งไปทางเส้นทางใด?”