กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 46 คุณชายน้อยบอกว่าเมืองหลวงกินคน
“ท่านกั๋วกงตกอยู่ในอันตราย”
คบเพลิงในมือเสิ่นจงสั่นกระตุก ประกายไฟเกือบเดดลวกมือ
ใบหน้าเสิ่นหลานจือพลันซีดขาว “ท่านพ่อข้าเกิดเรื่องหรือ”
“ไม่แน่” ลู่เฉินโจวตอบสนองเร็วที่สุด ยื่นมือขวางปากทางลับ “อักษรเลือดนี้ไม่รู้เหลือทิ้งไว้เมื่อใด ทั้งไม่รู้ใครเป็นผู้ทิ้งไว้ ไม่อาจมองเพียงสามคำแล้วตื่นตระหนก”
เสิ่นจงร้อนใจจนขอบตาแดงเรื่อ “คุณชายน้อยลู่ นี่คือทางลับกองทัพตระกูลเสิ่นนะขอรับ! ผู้ที่ล่วงรู้สถานที่นี้ ย่อมเป็นกองกำลังเก่าตระกูลเสิ่น หากมิใช่เกิดเรื่องใหญ่เทียมฟ้า ผู้ใดจะกล้าทิ้งอักษรเลือดไว้ในทางลับ”
นั่วเป่าแหงนหัวน้อย ๆ เอ่ยถามเสียงใสสมวัย “ท่านตาถูกคนชั่วจับตัวไปแล้วหรือ”
ลำคอเสิ่นหลานจือพลันตีบตัน
นางยังมิเคยพบหน้าท่านพ่อผู้นั้น