เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 18 ฤดูหนาวงอกต้นอ่อนมันภูเขา
“โสมภูผาโอสถ?”
เจียงเยี่ยนอันเอ่ยทวนคำหนึ่งรอบ ใบหน้าเต็มไปด้วยความฉงนสงสัย “มิใช่มันภูเขากรอก?”
ฉินปู้กุยพลิกใบไม้นั้นขึ้นมา ชี้ให้พวกเขามองดู “เส้นใบมันภูเขาทั่วไปไม่นำลายเส้นทอง ลำต้นใต้ดินก็จะไม่เจริญเติบโตเองข้างตาน้ำ นี่คือโสมภูผาโอสถ ห้าปีกลายเป็นสมุนไพร สิบปีเข้าสู่ระดับ”
เจียงเสี่ยวหม่านกลืนน้ำลายลงคอคำหนึ่ง “ขายได้เงินเท่าใดกัน?”
ฉินปู้กุยถลึงตาใส่เขา “ไร้อนาคต สมุนไพรยังไม่ทันเติบโตเต็มที่ เจ้าก็คิดแต่จะขายเอาเงินเสียแล้ว”
เจียงเสี่ยวหม่านพึมพำเสียงเบา “ไม่ขายเอาเงิน แล้วท่านพ่อกับพี่ใหญ่เล่าเรียนจะเอาเงินมาจากที่ใดกัน?”
ประโยคเดียว ทำเอาทุกคนตกอยู่ในความเงียบสงบ
เจียงชิงซานมองดูต้นอ่อนต้นนั้น เอ่ยอย่างช้า ๆ “ท่านอาจารย์ฉิน สิ่งนี้ช่วยชีวิตคนได้หรือไม่?”