ตอนที่ 4 ขี่หมูกลับหมู่บ้าน แม่นมสุดแสบล้มกลิ้งเป็นก้อนหิมะ

ตอนที่ 4 ขี่หมูกลับหมู่บ้าน แม่นมสุดแสบล้มกลิ้งเป็นก้อนหิมะ

เจียงเหล่าไท่ได้ยินว่าถังข้าวสารเกิดเรื่อง ใบหน้าก็เขียวคล้ำขึ้นมาทันที

“หนูตัวไหนมันบังอาจกล้าเข้าไปในถังข้าวสารของข้า!”

นางสาวเท้าวิ่งตรงไปยังบ้านเดิมทันที ทว่าวิ่งไปได้เพียงสองก้าวก็อาลัยอาวรณ์ตะกร้าไม้ไผ่ของนั่วเป่า ตะโกนดุร้ายกลับมา "พวกเจ้าทุกคนรอข้าก่อนเถิด! เรื่องโสมยังไม่จบแค่นี้แน่!"

หมูป่าใหญ่ยกกีบเท้าทำท่าจะไล่ตาม

นั่วเป่ารีบสวมกอดมันไว้ "เจ้าหมู ไม่ต้องไล่ตาม ท่านแม่บอกว่าห้ามทำร้ายคนชรา"

หมูป่าใหญ่โมโหจนร้องฮืดฮาด "นางไม่ใช่คนชรา นางเป็นคนเลว"

นั่วเป่าครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้าอย่างจริงจัง "คนชราที่ไม่ดีก็ทำร้ายไม่ได้ ต้องชนเบาๆ"

หมูป่าใหญ่ "..."

ชาวบ้านเกือบหัวเราะพรืดออกมา