ตอนที่ 1 ฤดูหนาวจัด แม่นมทิ้งนั่วเป่าเข้าภูเขา

ตอนที่ 1 ฤดูหนาวจัด แม่นมทิ้งนั่วเป่าเข้าภูเขา

“ตัวขาดทุน! ตัวร้อนปานนี้ยังจะกินน้ำข้าวอีก ทำไมเจ้าไม่แทะกระดูกแก่ๆ ของข้าไปด้วยเลยเล่า?”

เจียงเหล่าไท่ดึงตัวก้อนนมน้อยบนเตียงคังขึ้นมาทันที

เจียงหนัวหนัววัยสามขวบครึ่งตัวร้อนจนใบหน้าน้อยๆ แดงเถือก ริมฝีปากแห้งจนลอกเป็นขุย ในอ้อมอกยังคงกอดตะกร้าไม้ไผ่ใบเก่าไว้แน่น

นางเอ่ยเสียงละเมอพร่า “ท่านย่า... นั่วเป่าหนาว...”

“หนาวหรือ? หนาวสิดี! แม่ขี้โรคของเจ้าวันๆ เอาแต่ร้องไห้ พ่อขาพิการของเจ้าวันๆ เอาแต่ไอ พี่ชายทั้งสองของเจ้าก็เอาแต่กินแรง คนเรือนที่สามพวกเจ้าคิดจะกินให้ตระกูลเจียงสิ้นเนื้อประดาตัวหรืออย่างไร!”

เจียงเหล่าไท่ด่าทอพลางเอาเสื้อนวมเก่าห่อตัว แล้วหนีบเจียงหนัวหนัวเดินออกไปข้างนอก

หิมะในลานบ้านกำลังตกหนัก