เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 289 หอกแห่งจิตใจที่พุ่งทะยานสู่ท้องฟ้า!
ชายหาดทางชายฝั่งตอนเหนือ แสงแดดเจิดจ้า คลื่นทะเลสงบนิ่งม้วนตัวเป็นระลอกคล้ายเกล็ดปลา กลิ่นเค็มคาวโชยขึ้นมาพร้อมฟองคลื่น
ทุกอย่างเหมือนวันวานไม่มีผิด
ชวนให้ผู้คนอดสงสัยไม่ได้ว่า “มหันตภัย” ที่จะมาถึงในอีกสามวันนั้นจะเกิดขึ้นจริงหรือไม่
แต่ยึดหลักว่าระวังไว้ก่อนดีกว่ามาเสียใจทีหลัง ทีชจึงทำตามพระบัญชาของจอมมารอย่างว่าง่าย เก็บกวาดข้าวของผุพังในท่าเรือไม้แห้งร่วมกับผู้เล่นคนอื่น ๆ เตรียมย้ายขึ้นไปยังเทือกเขาบันไดตะวันฉาย…
ดูเหมือนท่านผู้นั้นวางแผนไว้ล่วงหน้าแล้ว ท่าเรือไม้แห้งจึงไม่มีการก่อสร้างครั้งใหญ่ ป้อมปราการเพียงแห่งเดียวก็แค่ก่อกำแพงขึ้นมา และตั้งอยู่บนเนินสูงใกล้ ๆ เท่านั้น
ทีชยัดห่อสัมภาระใบสุดท้ายลงลังไม้ ใช้สายเข็มขัดรัดแล้วลากไปบนดินโคลนริมชายหาด ก่อนโยนขึ้นรถลากไอน้ำที่จอดอยู่ตรงนั้น
รถม้าที่มี “ปล่องควัน” โผล่พ้นหลังคาคันนี้เป็นหนึ่งในอุปกรณ์เวทมนตร์แปลกใหม่ของมหาสุสาน ได้ยินว่าเรียกว่ารถแทรกเตอร์ ใช้ลากสิ่งของได้ทุกชนิด
ทีชไม่ค่อยรู้เรื่องเวทมนตร์ จึงไม่เข้าใจหลักการทำงาน รู้เพียงว่าเจ้าสิ่งนี้คล้ายเครื่องจักรบนเรือกลไฟ เพียงแต่ไม่ได้แล่นอยู่ในน้ำ หากวิ่งบนพื้นดิน
เมื่อสัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหวบนรถ โครงกระดูกที่นั่งเหม่ออยู่ด้านหน้าก็ฟื้นตัวขึ้นทันที แล้วตะโกนเรียกคนด้านหลังอย่างไร้อารมณ์