เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 288 การอพยพครั้งใหญ่
มหาอาคมจะสลายตัวในอีกสามวัน——
สุรเสียงทรงอำนาจนั้นเหมือนเวทมนตร์ที่แช่แข็งทุกสิ่ง ราวกับทำให้อากาศร้อนผ่าวบนลานกว้างแข็งตัวเป็นน้ำแข็งจริงๆ
เสียงอึกทึกทั้งหมดเงียบลงในชั่วพริบตา จนกระทั่งจอมมารพูดอะไรต่อจากนั้นก็ไม่มีใครฟังชัดแล้ว……
สีหน้าของมนุษย์กิ้งก่าทุกคนในที่นั้นแข็งค้างไปในทันที โดยเฉพาะเผ่าพันธุ์ที่มีเส้นเลือดฝอยหนาแน่น เกล็ดของพวกเขาถึงกับซีดขาวจนโปร่งแสง
รวมถึงไอเซอร์มาทาที่ยอมสวามิภักดิ์ทั้งกายและใจไปนานแล้วด้วย
แม้จะเตรียมใจมานานแล้ว ทว่ายามได้ยินจอมมารประกาศประโยคนี้ออกมาจริงๆ ร่างสูงใหญ่ของนางก็ยังอดสั่นสะท้านไม่ได้ ม่านตาสีอำพันแนวตั้งทอประกายความหวาดกลัวตามสัญชาตญาณ
นั่นคือความกลัวที่สลักลึกอยู่ในวิญญาณ
การปิดตัวเองมานานนับพันปีปลูกฝังความดื้อรั้นไว้ในยีนของพวกเขา ปฏิกิริยาที่แทบจะเป็นสัญชาตญาณนี้ทำให้พวกเขาหดหัวกลับเข้ากระดองทันทีที่ลองโผล่หน้าออกไปมองโลกภายนอก
รวมถึงเหล่าชนเผ่าที่ศรัทธาในทวยเทพแห่งธาตุทั้งหลายด้วย