เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 248 เบี้ยหมากที่จนตรอก
ลึกเข้าไปในย่านการค้าอันคึกคักของป้อมเฮยเฟิง มีโกดังแห่งหนึ่งที่ดูธรรมดาจนแทบไม่มีใครเหลียวแล แต่ภายในกลับสว่างไสวด้วยแสงไฟ ประตูไม้ถูกลงกลอนแน่นหนา ผ้าม่านหนาทึบปิดกั้นสายตาจากโลกภายนอก กลิ่นกำยานลอยอบอวลอยู่ในอากาศ ช่วยกลบกลิ่นอับของไม้ผุ บนโต๊ะยาวมีสมุดบัญชี บันทึกต่างๆ และแก้วเหล้าที่ยังไม่มีใครแตะวางระเกะระกะ ตัวแทนจากสมาพันธ์การค้ากว่าสิบคนนั่งล้อมโต๊ะ แต่ละคนต่างมีสีหน้าวิตกกังวลมากน้อยแตกต่างกันไป
กร็อกยืนอยู่ตรงหัวโต๊ะ มือทั้งสองข้างยันลงบนโต๊ะ เงาร่างด้านหลังทอดลงบนผนังตามแสงเทียนที่ไหววูบ ทำให้ร่างเตี้ยเล็กของเขาดูสูงใหญ่ผิดปกติ
“ทุกท่าน สถานการณ์ของพวกเราในตอนนี้อันตรายยิ่งกว่าครั้งไหนๆ ที่ผ่านมา”
น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและแฝงแรงกดดันอย่างหนักหน่วง เมื่อดังขึ้นในห้องสลัวๆ แห่งนี้จึงยิ่งฟังดูเคร่งขรึม เขากวาดสายตามองเหล่าพ่อค้าที่นั่งอยู่ช้าๆ คอยจับสังเกตความหวาดหวั่นและลังเลในแววตาของแต่ละคน
“ข้ารู้ว่าพวกท่านบางคนยังคงหลงคิดว่า ตัวเองจะอยู่ใต้การปกครองของท่านจอมมารได้อย่างปลอดภัย และทำการค้าหากำไรต่อไปเหมือนเมื่อก่อน...” เขาหยุดเล็กน้อย ดวงตาคมกริบราวกับใบมีด “แต่สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว ป้อมเฮยเฟิงกำลังจะเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ หากพวกเราไม่รีบตัดสินใจเลือกข้างก่อน ก็จะถูกกงล้อแห่งยุคสมัยบดขยี้จนถูกทิ้งไว้ข้างหลัง... ทุกท่านคงรู้ดีว่าข้าหมายถึงอะไร”
ภายในโกดังเงียบกริบ
คนที่นั่งอยู่ที่นี่ล้วนรู้ดีว่าเขากำลังพูดถึงอะไร