เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 218 มนุษย์สังเคราะห์!
ชั้นที่ห้าของเขาวงกต ภายใต้เพดานสีเทาหม่นคือทุ่งรกร้างกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา อากาศขุ่นมัวอบอวลไปด้วยกลิ่นอับเน่าเล็กน้อย
นั่นคือกลิ่นของสปอร์
พวกมันปกคลุมผืนดินผืนใหญ่ทั่วทุ่งรกร้าง ราวกับหมอกหนาทึบที่ไม่มีวันจางหาย
บนผืนดินที่ถูกหมอกหนาปกคลุมนั้น รากไม้หนาใหญ่แต่ละเส้นค่อย ๆ กระเพื่อมขึ้นลงราวกับงูเหลือมที่กำลังเลื้อย
และข้างรากไม้เหล่านั้น มี “ผลไม้” ประหลาดรูปร่างแปลกตางอกงามอยู่เป็นดอกเป็นเห็ด ราวกับเห็ดที่ขึ้นอยู่บนรากไม้
แต่พวกมันไม่ใช่เห็ดธรรมดา
สิ่งเหล่านั้นมีผิวสีซีด ดวงตากลวงโบ๋ ยืนนิ่งเงียบไร้สุ้มเสียง ดูคล้ายมนุษย์ แต่ก็เหมือนหุ่นขี้ผึ้งไร้วิญญาณที่จัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้ง
“ขอต้อนรับสู่การชมผลงานชิ้นเอกของข้า ท่านจอมมารผู้ทรงเกียรติ ตามที่ท่านต้องการ ข้าใช้หน่อกิ่งที่ได้จากการ ‘ต่อกิ่ง’ สร้างร่างเปล่าไร้วิญญาณเหล่านี้ขึ้นมาบนรากของข้า”
“เฮเลน” ซึ่งยืนอยู่ข้างหลัวเหยียนกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบพร่าและเชื่องช้า ถ้อยคำที่เอ่ยออกมานั้นไม่ใช่คำพูดของนางเอง