เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 199 ละครเรื่องนี้มีชื่อว่าความบ้าคลั่ง
“นึกไม่ถึงเลยว่าพวกตัวตลกพวกนี้จะทำงานได้เรื่องขนาดนี้”
ถนนควีนส์ นครอสนี ณ โรงแรมมอร์นิ่งเอ็มเบรส
หลัวเหยียนที่กำลังจิบน้ำชายามบ่ายเพิ่งได้รับข่าวจากโยวโยวว่าป้อมปราการภัยพิบัติส่งทูตมา ทว่าชาในถ้วยยังดื่มไม่ทันหมด ปัญหากลับคลี่คลายลงได้ด้วยตัวมันเองแล้ว
ตามข้อตกลงที่ผู้เล่นสายอาชีพดำรงชีวิตแห่งมหาสุสานทำร่วมกับคนแคระแห่งป้อมปราการภัยพิบัติ กลุ่มผู้เล่นสายอาชีพดำรงชีวิตซึ่งนำโดย ‘ตายแล้วก็ไม่กลัวผี’ ตกลงที่จะช่วยป้อมปราการภัยพิบัติสร้างทางรถไฟขนส่งสินค้าเชื่อมต่อไปยังมหาสุสาน พร้อมทั้งปรับปรุงเหมืองของป้อมปราการภัยพิบัติให้ดีขึ้น
แน่นอนว่านี่มิใช่การช่วยเหลือเปล่า
ทั้งสองฝ่ายจะร่วมกันบริหารเหมืองแร่ใกล้กับยอดเขาศิลาป่นในทิวเขาหมื่นเหริน โดยแบ่งสัดส่วนการถือหุ้นฝ่ายละเท่ากัน ฝั่งผู้เล่นสนับสนุนด้านเทคโนโลยี ส่วนป้อมปราการภัยพิบัติลงแรงและออกทุน
สำหรับวิกฤตขาดแคลนเสบียงในปัจจุบัน ทางป้อมปราการภัยพิบัตินำทองคำหนักหนึ่งตันมาแลกเป็นเหรียญยมโลกหนึ่งร้อยล้านเหรียญที่เมืองยอดเขาเหนือ และสั่งซื้อข้าวสาลีจำนวนหนึ่งในราคากิโลกรัมละสิบเหรียญยมโลก โดยแบ่งส่งมอบเป็นเวลาหกเดือน เดือนละหนึ่งงวด
เงินส่วนที่เหลือถูกนำไปจัดซื้อรางเหล็กแมงกานีสสูงและหัวรถจักรขับเคลื่อนสำหรับใช้สร้างทางรถไฟ
ทองคำหนึ่งตันนี้เพียงพอให้หลัวเหยียนนำไปผลิตเหรียญทองได้อีกถึงหนึ่งแสนเหรียญ