เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 198 เทคโนโลยีแห่งมหาสุสาน สะเทือนใจผู้คน
เคราหนานยินดีสาบานในนามของฝ่าบาทเทพมารว่า ตลอดชีวิตที่ผ่านมาเขาไม่เคยเห็นเครื่องจักรสุดพิสดารขนาดนี้มาก่อน
สัตว์ยักษ์เหล็กกล้าคำรามจนเสียงสะเทือนฟ้า ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็ลากถ่านหินที่บรรทุกเต็มตู้รถไฟกว่าสิบตู้จากส่วนลึกของเหมืองขึ้นมาถึงพื้นดิน
ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือ เถ้าถ่านจากเจ้าสิ่งนี้แสบจมูกเหลือเกิน ตอนเขาออกมาจากเหมือง ทั้งตัวก็กลายเป็นก้อนถ่านไปแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสูดฝุ่นถ่านเข้าไปมากเกินไปหรือไม่ ระหว่างทางเขาหมดสติไปหลายครั้ง ปวดหัวราวกับเมาค้าง
แน่นอนว่า ข้อเสียเหล่านี้ไม่ถือเป็นข้อเสียสำหรับอันเดด พวกเขาไม่จำเป็นต้องหายใจอยู่แล้ว เป็นเพียงโครงกระดูกเท่านั้น
เคราหนานกระโดดลงจากท้ายหัวของสัตว์ยักษ์เหล็ก จ้องมันด้วยสีหน้าประหลาดใจ เดินวนรอบมันหลายรอบ แล้วลองยื่นมือไปเคาะ ก่อนจะพูดอย่างตะกุกตะกัก
“นี่... นี่คือเครื่องจักรไอน้ำ! แต่ทำไมมันมีล้อด้วยล่ะ?! เหลือเชื่อจริง ๆ พวกเจ้าถึงกับเอาเรือขึ้นมาวิ่งบนบกได้! นี่ นี่ทำได้อย่างไรกัน?”
ผู้เล่นหลายคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ถึงกับไปไม่เป็นเมื่อได้ยินคำพูดนั้น พวกเขามองหน้ากันแล้วบ่นออกมา
“เรือที่ไหน นี่เรียกว่ารถไฟ!”