เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 174 มนุษย์คือทรัพย์สมบัติที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
ถึงท่านจอมมารผู้เป็นที่รัก เมื่อเช้าวันนี้ ขณะข้าออกตรวจตราดินแดนของตนเอง ข้าพบด้วงตัวหนึ่งที่มีสีสันและลวดลายพิเศษ ลวดลายบนตัวมันคล้ายกับใบโคลเวอร์สี่แฉก งดงามอย่างยิ่ง อีกทั้งยังเปล่งประกายระยิบระยับใต้แสงจันทร์ ราวกับอัญมณีที่มีชีวิต ข้าอยากมอบมันให้แก่ท่าน หวังว่าจะนำโชคดีมาให้ท่านตลอดทั้งวัน
อีกเรื่องหนึ่ง สุราที่ท่านประทานให้ข้านั้นรสชาติดีมาก แต่เมื่อเทียบกับไวน์ผลไม้ที่พวกหูแหลมหมักแล้ว ข้ายังคงชื่นชอบไวน์แดงของมนุษย์มากกว่าอยู่ดี
นานมาแล้ว ข้าเคยได้ยินผู้อาวุโสท่านหนึ่งกล่าวว่า พวกหูแหลมจะใช้เท้าเหยียบย่ำผลเบอร์รีในระหว่างการหมักไวน์ผลไม้ โปรดอภัยที่ข้าบังอาจกล่าวเช่นนี้ ข้าไม่ได้ตั้งใจจะทำให้ท่านหมดความอยากอาหาร แต่ฟังดูแล้วมันเหมือนน้ำล้างเท้าจริง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกนางมักเดินเท้าเปล่าไปทั่วป่าอยู่เป็นประจำ
หากท่านชื่นชอบรสชาติของไวน์ผลไม้ ดินแดนฝันร้ายก็สามารถรับใช้ท่านในเรื่องนี้ได้เช่นกัน อีกทั้งพวกเราส่วนใหญ่ยังอาศัยการบินเป็นหลัก ปกติแทบไม่ต้องลงมาเดินบนพื้นเลย
ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นไปเพื่อสุขภาพของท่านโดยแท้
แน่นอนว่า ไม่ว่าจะเป็นของขวัญแบบไหนที่ท่านมอบให้ ข้าก็ล้วนชื่นชอบทั้งสิ้น : )
——ราชินีแห่งดินแดนฝันร้าย กรงเล็บผู้ซื่อสัตย์ที่สุดของท่าน เฉียนเฉียน
ข้าได้รับความปรารถนาดีของเจ้าแล้ว แต่คราวหน้าขออย่าใส่ด้วงที่ยังมีชีวิตลงมาในจดหมายอีก ช่วงนี้ข้าแพ้แมลงที่ยังมีชีวิตอยู่นิดหน่อย