เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 156 พิชิต
อาตูมตายแล้ว
ร่างอวตารของคาลมันเดสในโลกมนุษย์ก็ใกล้ดับสูญเต็มที
รากไม้มีจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ พันรัดแน่นขึ้นทุกขณะ ราวกับกำปั้นที่ยิ่งกำยิ่งแน่น บีบร่างของมันไว้ในอุ้งมืออย่างไม่ปรานี
มันรู้สึกราวกับกำลังตกอยู่ในนรกสีเขียว
แรงดูดมหาศาลฉีกกระชากอำนาจเทพของมัน ดูดกลืนพลังอย่างต่อเนื่อง และดึงมันออกมาจากห้วงสุญญตา
ดูเหมือนคาลมันเดสจะตระหนักแล้วว่าตนหมดหนทางพลิกสถานการณ์ หลังดิ้นรนอย่างบ้าคลั่งอยู่พักหนึ่ง ในที่สุดมันก็ยอมละทิ้งร่างแยกที่ค่อย ๆ กลายเป็นเนื้องอกเกาะติดอยู่กับตัว
ท้ายที่สุด ศีรษะยักษ์ที่ลุกไหม้ก็หม่นแสงลงท่ามกลางรากไม้มากมาย ราวกับหินลาวาที่เย็นตัวแล้ว…
เมื่อแสงนั้นดับลง ทั่วทั้งทุ่งรกร้างก็กลับสู่ความเงียบงันอันมืดสลัว เหลือเพียงความมืดมิดสุดลูกหูลูกตาและผืนดินไหม้เกรียมที่ทอดยาวไม่สิ้นสุด
รากไม้ไร้ที่สิ้นสุดหดกลับเข้าหากัน บดขยี้เถ้าถ่านที่กำลังมอดดับจนแหลกละเอียด เหลือไว้เพียงแก่นผลึกที่ร้อนระอุ