เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 155 กุมฟ้าไว้ในมือ!
ศีรษะที่ลอยอยู่เหนือประตูแห่งความโกลาหลเปล่งแสงร้อนแรงราวกับดวงอาทิตย์ยามเที่ยงวัน ประหนึ่งลมสุริยะที่แผดเผา
การมาถึงของมันราวกับเสียงแตรประกาศวันสิ้นโลก คลื่นไร้เสียงย้อมเพดานให้กลายเป็นสีแดงฉาน และปกคลุมผืนดินด้วยน้ำค้างแข็งสีเลือด!
ลมร้อนโหมกระหน่ำ!
ตะวันร้อนแรงดุจหอก!
แม้แต่ทรายที่ปลิวว่อนก็ยังถูกย่างจนไหม้ เลือดที่แห้งกรังบนพื้นดินดูราวกับเหล็กขึ้นสนิม!
คาร์ลมันเดสมองลงมายังพื้นดิน สายตาร้อนระอุของมันแผดเผาสิ่งมีชีวิตทุกตัวที่ยอมจำนนและก้มศีรษะอย่างเท่าเทียมกัน
ภายใต้แสงร้อนแรงนั้น ไม่มีใครรอดพ้น ไม่ว่าจะเป็นทหารชาวคาโอที่ใบหน้าบิดเบี้ยวเหี้ยมเกรียม หรือเหล่านักรบออร์คผู้กล้าหาญแห่งกองทัพจอมมาร!
เลือดเนื้อของบางคนคล้ายถูกจุดไฟจนมีควันลอยขึ้น พวกเขากรีดร้องด้วยความทรมานแสนสาหัส ทั้งอย่างสิ้นหวังและยินดี กลิ้งเกลือกไปบนพื้นหรือทรุดลงคุกเข่า
ต่อหน้าความมุ่งร้ายที่ก่อร่างจากความแค้นของโลกนับพัน สิ่งมีชีวิตทั้งปวงช่างเล็กจ้อยเสียเหลือเกิน ถึงกับถูกลบเลือนแม้แต่เงา