เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 หนูเผ่า!
เสียงระฆังดังกังวานก้องไปทั่วปราสาทของคนแคระนรก เหล่าคนแคระในชุดเกราะหนักกรูกันไปยังอุโมงค์ที่ฝูงหนูกำลังอาละวาด ศีรษะล้านเกลี้ยงที่สลักลวดลายอักขระไว้แต่ละหัวดูราวกับไข่พะโล้ที่เพิ่งยกลงจากหม้อ
พวกเขาไม่ได้ตั้งรับอยู่บนกำแพง แต่กลับเปิดประตูเมือง เดินออกไปนอกกำแพงหินแกรนิตที่ขวางอุโมงค์ไว้ตลอดแนว
บางทีอาจอยากอวดฝีมือให้เพื่อนบ้านเห็น กอลอน·กระดูกเหล็กจึงสวมเกราะหนักน้ำหนักห้าร้อยจิน คว้าค้อนศึกหินออบซิเดียนขอบทอง แล้วขี่หมูป่าดินลงสนามรบด้วยตนเอง
หมูป่าดินเป็นสัตว์ที่มีหนามขึ้นเฉพาะบนใบหน้า ขนาดตัวใหญ่กว่าแมงมุมโพรงเสียอีก ดูคล้ายม้าพันธุ์ไชร์ที่หมอบอยู่กับพื้น
ก่อนหน้านี้หลัวเหยียนเคยเห็นสิ่งมีชีวิตชนิดนี้แค่ในตำราเรียน ได้ยินมาว่าคนแคระใช้มันแทนม้าบรรทุกของและเป็นพาหนะ บางครั้งก็เลี้ยงไว้กินเนื้อด้วย
นอกจากหมูป่าดินที่กอลอน·กระดูกเหล็กขี่อยู่ หลัวเหยียนยังเห็นนักรบจำนวนมากในกองทัพคนแคระนรกขี่สัตว์คล้ายกัน
พวกเขาสวมเกราะราคาแพงที่สุดและถืออาวุธหนักที่สุดไม่ต่างจากกอลอน ดูคล้ายอัศวินในกองทหารม้าของมนุษย์
“รวมพล!”
กอลอน·กระดูกเหล็กชูค้อนศึกขึ้นสูง ตะโกนเสียงก้องทรงพลัง