เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 110 พลังของเหล่าปีศาจ!
ชายผู้นั้นมีใบหน้าประณีตดุจรูปสลัก และใบหูเรียวยาวราวกับปีก
เมื่อรวมกับผิวสีน้ำผึ้งและอักขระสีเทาอ่อนที่สลักอยู่บนผิว หลัวเหยียนก็เดาได้ทันทีว่าเขาคือเอลฟ์รัตติกาล
จากข้อมูลที่ได้จากแดนฝันร้าย ชายคนนี้คงเป็นผู้ปกครองชั้นที่สี่ของเขาวงกต
ตามเหตุผลแล้ว เขาควรตำหนิอีกฝ่ายที่มาช้าเกินไป
แต่หลัวเหยียนเป็นจอมมารที่รู้จักกาลเทศะ จึงไม่คิดจะยึดติดกับเรื่องไม่สำคัญเช่นนั้น เขาเข้าประเด็นทันที
“พวกเจ้ามีกันกี่คน!”
เทรียลพยักหน้ารายงาน
“พอทราบว่าท่านกับเหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาตกอยู่ในอันตราย เผ่าของข้าก็ยกกำลังออกมาทั้งหมด นักรบกว่าพันคนอยู่ที่นี่ พร้อมรับคำสั่งจากท่าน!”
อัตราการเพิ่มจำนวนของเอลฟ์รัตติกาลสู้พวกอิมป์ไม่ได้ หนึ่งเผ่ามีมากสุดก็แค่ราวพันคน หลัวเหยียนไม่คิดว่าหมอนี่จะเล่นลูกไม้กับเขาในเรื่องนี้