เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 109 การเข่นฆ่าและการลบหลู่
“อู้ว——!”
เสียงคำรามก้องกังวานไปทั่วสมรภูมิ เสียงคำรามของยักษ์ตาเดียวทำให้เหล่าปีศาจกินหัวใจที่ขวัญเสียไปก่อนหน้านี้กลับมามีความหวังในชัยชนะอีกครั้ง!
มันถอนต้นไม้ใหญ่ที่แห้งตายขึ้นมาด้วยมือเปล่า ราวกับเครื่องเหวี่ยงหินที่เหวี่ยงเข้าใส่แนวหน้าของกองทัพจอมมารอย่างรุนแรง
ทหารโครงกระดูกหลายสิบตัวถูกกระแทกจนกระเด็นปลิวหายไป!
เหล่าผู้เล่นต่างส่งเสียงร้องว่าสะใจและเจ๋งสุดๆ แต่หลัวเหยียนกลับทำได้เพียงขมวดคิ้วแน่นและท่องคาถาเดิมซ้ำๆ—
“จงลุกขึ้น! เหล่าผู้รับใช้ของข้า!”
แสงสีเขียวหม่นปกคลุมผืนป่าที่เต็มไปด้วยหมอก ร่างที่ไร้วิญญาณซึ่งล้มลงสั่นสะเทือนปัดเศษดินออกจากตัว ก่อนจะตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้นอย่างทุลักทุเล
ในเวลาเดียวกัน หลัวเหยียนที่ค่า MP เหลืออยู่น้อยเต็มทีรีบหยิบขวดแก้วสีฟ้าออกมาจากอกเสื้อ แล้วเงยหน้ากรอกเข้าปาก
โทษก็โทษที่พวกผู้เล่นเหล่านี้คึกคะนองเกินไป—