เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 26 ร้านขายของชำแห่งเขตแดนจอมมารเปิดกิจการ
หลัวเหยียนคิดว่าตนเองน่าจะยังนับเป็นคนมีมโนธรรมอยู่ เพียงแต่บางครั้งก็ทำตัวไม่เป็นคนเท่านั้น
หากพูดโดยเอามือทาบอก นรกก็นับว่าปฏิบัติต่อเขาไม่เลว ตลอดสิบแปดปีมานี้ ความปรารถนาดีที่เขาได้รับย่อมมากกว่าความคับข้องใจอยู่แล้ว
แม้เขาจะไม่ได้จงรักภักดีต่อองค์เทพมารถึงเพียงนั้น แต่เมื่อเห็นประชาราษฎร์ขององค์เทพมารมีชีวิตแร้นแค้นอยู่ข้างนอกเช่นนี้ ก็อดปวดใจอยู่บ้างไม่ได้
โดยเฉพาะเมื่อมองซาร่า เขาก็เห็นตัวเองที่อยู่ในอีกชะตากรรมหนึ่ง
เขาได้รับความปรารถนาดีในนรกมากเพียงใด เจ้าตัวน้อยนี่ก็ได้รับความมุ่งร้ายบนพื้นพิภพมากเพียงนั้น
อย่างไรวันนี้ก็ใกล้จะสิ้นสุดแล้ว
ไม่กี่ชั่วโมงสุดท้ายนี้ ทำตัวเป็นคนเสียหน่อยก็แล้วกัน
ขณะที่ท่านจอมมารกำลังห่มผ้าให้ลูกแมวที่เก็บมา ภายในถ้ำอีกด้านหนึ่ง เหล่าผู้เล่นที่โหมเล่นอยู่ในเขตแดนจอมมารมาตลอดทั้งวันก็เตรียมจะออกจากระบบเช่นกัน
เมื่อมองอุโมงค์เหมืองอันมืดมิดน่าขนลุก จู่ ๆ อัศวินมนุษย์หมูก็เอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้นยินดี ราวกับค้นพบทวีปใหม่