กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 647 ฉันเป็นผู้ปกครองของเด็ก
“ได้ เดี๋ยวฉันไป” หยวนซือวางหูโทรศัพท์ดังปัง หยิบหมวกบนโต๊ะแล้วเดินออกไป “วันนี้พอแค่นี้ ฉันมีธุระต้องออกไปข้างนอก”
“รองหัวหน้า ต้องให้ช่วยไหม?” จ้าวหยางอู่ถามตามหลังอย่างตื่นเต้น รู้สึกว่าเสี่ยวหลี่กำลังจะไปก่อเรื่อง
สิ่งที่ตอบเขากลับมามีเพียงแผ่นหลังที่เดินจากไป
ส่วนหยวนซือ หลังลงจากตึกก็ขึ้นรถตำรวจคันหนึ่ง ขับเสียงหวีดหวิวตรงไปยังโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งของอำเภอ
ท่านผู้เฒ่าที่เฝ้าประตูโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งของอำเภอเห็นรถตำรวจจอดอยู่หน้าประตู ก็ใจสั่นด้วยความตกใจ นึกว่ามีใครในโรงเรียนก่อเรื่องจนตำรวจต้องยกขบวนมา