กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 646 เรียกผู้ปกครองของเธอมา
“พวกเธอลองพูดมาสิ ทำไมไม่ตั้งใจเรียนกัน เวลาแสนดีแบบนี้แทนที่จะตั้งใจศึกษา กลับมาตีกันต่อหน้าคนอื่น พวกเธอทำแบบนี้ไม่รู้สึกผิดต่อการทุ่มเทของประเทศที่เลี้ยงดูพวกเธอหรือ ไม่รู้สึกผิดต่อความคาดหวังของครูหรือ ไม่รู้สึกผิดต่อค่าเล่าเรียนที่พ่อแม่ควักเงินจ่ายหรือไง?” อาจารย์หวังโกรธจนหอบหายใจแรง มองนักเรียนสองคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า ซึ่งสูงกว่าเขาทั้งคู่แล้วก็ยิ่งโมโห
“อาจารย์ เรื่องนี้โทษผมไม่ได้นะ ผมเป็นเด็กดีมาตลอด ถ้าเขาไม่หาเรื่องผม ผมจะไปตีกับเขาได้ยังไง” เด็กหนุ่มคนหนึ่งพูดอย่างไม่ยี่หระ