กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 628 กลับบ้านกันเถอะ
เช้าวันต่อมา หยวนซือยังไม่รีบร้อนไปทำงาน แต่คอยดูหลี่มู่เป่ากับภรรยาย้ายบ้านด้วยตัวเอง
เธอยังยืนตะโกนอยู่หน้าประตูราวกับกลัวจะยั่วโมโหพวกเขาไม่พอ “แบบนี้สิถึงจะถูก พวกเราก็อยู่กันเหมือนเมื่อก่อนได้แล้ว พวกคุณแวะมาเยี่ยมยายเฒ่าสักครั้งทุกปีก็พอ ถ้าไม่มีเวลามาจริง ๆ ก็ไม่เป็นไร พวกเราไม่บังคับหรอก ยังไงก็เป็นญาติกัน ใครไม่รู้บ้างว่าอีกฝ่ายเป็นคนยังไง”
พูดจบ เธอก็มองแผ่นหลังของทั้งคู่ที่ดูน่าอนาถยิ่งกว่าเดิม แล้วหัวเราะคิกคักอย่างมีความสุข
“ยายหนูตัวแสบ พวกเขาไปแล้วก็แล้วไปสิ ทำไมต้องพูดอะไรให้คนขุ่นเคืองด้วย” ยายเฒ่าพูดอย่างจนใจ