กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 627 เมื่อไหร่พวกเขาจะไปสักที น่ารำคาญจะตาย
ไม่รู้ว่าเพราะคำพูดของหยวนซือทำให้โจวย่าผิงเสียหน้า หรือเพราะอะไร ตอนที่โจวย่าผิงกำลังจะบ่นต่อ หลี่มู่เป่าก็ห้ามเธอไว้
เขาหันไปพูดกับน้องเล็กและผัวเมียอย่างหนักแน่นว่า “ไม่ต้องห่วง พวกคุณพูดอะไรผมเข้าใจหมด ผมจะรีบหาบ้านแล้วย้ายออกไป”
จากนั้นเขาก็ทิ้งตะเกียบไว้แล้วลากภรรยาเข้าห้องไป
ไม่นานก็ได้ยินเสียงผัวเมียคู่นั้นทะเลาะกันจากในห้อง
ยายเฒ่าทำเหมือนหูหนวกจริง ๆ คีบกับข้าวให้หลานชายคนโตหนึ่งคำ แล้วกำชับว่า “รีบกินให้เสร็จ กินเสร็จแล้วไปนอนพักที่ห้องย่า บ่ายนี้ยังต้องไปเรียน”