กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 611 ปลาของฉันหายไปแล้ว
โจวย่าผิงรู้สึกแปลกใจ ตอนเข้ามาเมื่อเที่ยง เธอเดินดูแทบทุกซอกทุกมุมในบ้านแล้ว ทำไมถึงไม่เห็นว่ามีปลาอยู่ตรงนี้
ที่จริงเหตุผลง่ายมาก ตอนนั้นเธอเอาแต่เงยหน้ามอง มองแต่ข้างบนไม่มองข้างล่าง แน่นอนว่าไม่มีทางสังเกตเห็นบ่อปลาในลานบ้าน
อีกอย่าง เธอสนใจแค่ว่าบ้านใหญ่แค่ไหน มีเฟอร์นิเจอร์ในห้องมากน้อยเพียงใด ไม่ได้สนใจของตกแต่งในลานบ้าน จึงไม่เห็นปลาเล็ก ๆ เหล่านี้เป็นธรรมดา
พอโจวย่าผิงเห็นปลาพวกนี้ ในใจก็แอบด่าน้องสาวสามีว่าใจแคบ ทั้งที่บ้านมีปลาอยู่แล้ว แต่กลับทำอาหารมื้อเย็นจืดชืดขนาดนั้น คงกลัวผัวเมียอย่างพวกเธอได้กินสินะ