กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 466 แม่เธอเพี้ยนอีกแล้ว
เสี่ยวหู่ได้ยินที่อาเขยพูดก็ร้องเฮด้วยความดีใจ ผ้าห่มที่บ้านย่าทั้งนุ่มกว่าของบ้านตัวเอง ทั้งยังมีกลิ่นหอม ต่างจากผ้าห่มของเขาที่เหม็นฉี่จนไม่กล้าซุกหน้าเข้าไป
“เอาละ เลิกตะโกนได้แล้ว รีบเข้าไปบอกพ่อแม่เธอ ฟ้ามืดแล้ว กลับตอนนี้พอดี ย่าจะได้ทำมื้อเย็นเสร็จ” เซียวฟู่เหวินเร่ง