บทที่ 443 ฉันไม่ได้ลงมือฆ่าคนจริง ๆ

บทที่ 443 ฉันไม่ได้ลงมือฆ่าคนจริง ๆ

“หุบปากให้หมด ที่นี่เรากำลังสอบถามคดี ไม่ได้มาเดินตลาด พวกเธอสองคนหุบปากกันสักหน่อย ไม่อย่างนั้นก็ออกไป!” หัวหน้าหม่าถูกสองคนนี้ทำเอาปวดหัว จนอดโมโหไม่ได้

จริง ๆ แล้วเขาไม่อยากทำแบบนี้ เพราะเสี่ยวหลี่ไม่ใช่ผู้น้อยของเขา ต่อให้เขาโมโหก็ไปลงกับอีกฝ่ายไม่ได้

พอเสี่ยวหลิวเห็นหัวหน้าหม่าโมโห ก็หุบปากอย่างว่าง่าย

แต่หยวนซือไม่กลัวเขา “จะให้ฉันออกไปไหม ถ้าให้ไป ฉันก็จะไปเดี๋ยวนี้” เธอก้มดูนาฬิกาข้อมือด้วย ตอนนี้ก็เกือบบ่ายโมงแล้ว

“เธอก็อยู่เฉย ๆ ด้วย ถ้ายังให้การไม่ชัดเจน ก็ไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” หัวหน้าหม่าหน้าขรึมลง