กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 427 เกี๊ยวก่อนขึ้นรถไฟ
คืนวันอาทิตย์ ทั้งครอบครัวกินมื้อเย็นเสร็จตั้งแต่หัวค่ำแล้วเข้านอน
พอตีหนึ่งกว่า แม่ยายก็สวมเสื้อคลุมลุกขึ้นมา เคาะประตูห้องลูกสาว
“ซื่อเอ๋อร์ เสี่ยวเหวิน ตื่นได้แล้ว รีบหน่อย ไม่งั้นจะขึ้นรถไฟไม่ทัน ระวังอย่าให้ร้อนในด้วย”
สองผัวเมียในห้องยังสะลึมสะลือ “อือ แม่ พวกเราตื่นแล้ว” เซียวฟู่เหวินขานรับ พลางลูบหน้าแล้วลุกขึ้นนั่ง โชคดีที่ชีวิตกลับกลางวันเป็นกลางคืนแบบนี้ใกล้จะจบลงแล้ว ท่านผู้เฒ่ารู้ดีว่าการใช้ชีวิตไม่เป็นเวลามีแต่โทษ ไม่มีประโยชน์ต่อสุขภาพ อืม ถ้าแค่ชั่วคราวก็พอไหว แต่ถ้าต้องทำระยะยาว เขาไม่เอาเด็ดขาด