กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 411 คนมั่งมีต้องมัวเมา
ภายใต้การกดดันอย่างหนักของหยวนซือ เสี่ยวหู่ถึงจะไม่เต็มใจก็จำต้องเก็บกระเป๋านักเรียน แล้วเดินตามยายใจร้ายสองคนไป
ขากลับแน่นอนว่าหยวนซือเป็นคนปั่นจักรยาน เสี่ยวหู่นั่งอยู่บนคานหน้า ส่วนยายเฒ่ายังคงนั่งอยู่ด้านหลัง
“ก้นฉันเจ็บ” พอถูกยกไปวางบนคานหน้า เสี่ยวหู่ก็เริ่มบิดตัวไปซ้ายทีขวาที หยวนซือรำคาญเขามาก เขาถึงค่อย ๆ บ่นอุบอิบบอกความจริง
“เจ็บก็ทนเอา ไม่งั้นจะหาเชือกมัดแกไว้ แล้วให้วิ่งตามหลังจักรยานไป” หยวนซือขู่เขา
ผู้น้อยกลัวว่าจะถูกปล่อยให้วิ่งตามหลังจริง ๆ เลยไม่กล้าพูดอะไรให้เจ้าตัวร้ายโมโหอีก และทนเอาไว้จริง ๆ