กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 248 ตีกันจริง ๆ แล้ว
จั่วต้าหยาเกือบถูกคำพูดไร้ยางอายของหวังไหลตี้ทำให้โมโหจนหัวเราะออกมา หมายความว่ายังไง ลูกบ้านเธอเป็นคนซื่อตรง พูดเร็วจนไม่ทันคิด นี่กำลังด่าว่าเธอเจ้าเล่ห์ปากร้ายสินะ
หวังไหลตี้นี่แน่ใจหรือว่ามาขอโทษ ไม่ได้มาหาเรื่องกัน?
“หมายความว่ายังไง ลูกบ้านเธอซื่อตรง คนตระกูลเจียงตาบอดกันหมดหรือไง? แม่หนูแบบนี้ถ้าอยู่บ้านฉัน คงโดนฉี่ท่วมตายไปนานแล้ว แต่บ้านเธอกลับเลี้ยงดูเป็นแก้วตาดวงใจ ไปไหนก็พาไปด้วย ไม่รู้สึกอับอายบ้างหรือ?” จั่วต้าหยาโกรธจัดจนพูดไม่ไว้หน้า ไม่สนด้วยว่าคนที่ด่าจะเป็นเด็กสาว เอาให้สะใจไว้ก่อน